ถ้าหาก
เคยสงสัยมั้ยครับว่า ถ้าหากในวันนี้เรายังอยู่ด้วย ไม่รู้ว่าใจฉันจะมีความสุขมากขนาดไหน หรือว่า ให้มันแล้วแล้วไป ก็คงจะดีเหมือนกัน ไม่ต้องเก็บมาคิด ไม่ต้องสงสัย แค่ใช้ชีวิตต่อไป
ทุกครั้งที่เลิกกับคนรัก แน่นอนว่าต้องรู้สึกเสียใจแต่มันก็ทำให้เรารู้จักตัวเองดีมากขึ้น
ครั้งแรกน่าจะเป็นเพราะความเรื่องมาก ขี้งอน ขี้หึง บลา บลา บลา ทำให้สุดท้ายกลายเป็นคนน่าเบื่อ ความรักสอนว่าควรเว้นที่ว่างให้กันบ้าง อย่าใกล้กันจนอึดอัดเกินไป
ครั้งที่สองคือบอลเป็นคนน่าเบื่อ ทุกวันถามแต่คำถามเดิมๆ กินข้าวรึยัง เหนื่อยมั้ย ถึงบ้านรึยัง กลายเป็นคนไม่น่าสนใจ
ครั้งที่สามเค้าเจอคนที่ดีกว่า แปลว่าบอลดีไม่พอ
แล้ววันนึงบอลก็รู้สึกว่า บอลก็อยู่คนเดียวได้นะ ถึงเพื่อนๆ จะทยอยแต่งงานกันไป บอลก็แค่ใช้ชีวิตคนเดียวมากขึ้น แต่การเดินสวนคนเดียว เดินเซ็นทรัลคนเดียว กินข้าวคนเดียว ดูหนังคนเดียว ก็ไม่ได้ทำให้ชีวิตเลวร้ายอะไร
ใกล้วันแห่งความรักแล้ว ใครที่มีแฟนก็รักษาความรักความผูกพันกันไว้นะครับ ส่วนคนที่ยังไม่มีก็ไม่ใช่ว่าชีวิตจบสิ้นแล้วซะเมื่อไหร่
แจ๊คบอกว่าของดีก็ต้องรอกันนิดนึง มาปูเสื่่อนั่งรอกันดีกว่า ^^
ballster ™
09 ก.พ. 2010 เวลา 10:50 น.
สวนเรื่องดีพอ มันต้องถามเหมือนในหนังว่า เค้าเลือกดีพอ หรือพอดี
บางทีใครคิดยังงั้นอยากให้ฟังเพลง เธอไม่จำเป็นต้องดีที่สุด (ไม่แน่ใจชื่อเพลงนะ) ของแบลคเฮด คือบางทีการเป็นแฟนกันก็น่าจะแค่ เติมในส่วนที่อีกคนนึงขาด เหมือนในเรื่องที่ควรเหมือน และต่างในเรื่องที่ควรต่าง (อันนี้ก็แนะนำเพลง เธอหมุนรอบฉันฯ ที่บอกว่า ดาวแต่ละดวง หมุนรอบตัวเอง แต่พอมาใกล้กัน ก็มาดึงดูดกันเพื่อหมุนรอบกันและกัน เพื่อที่จะไม่ให้เข้าใกล้กันมากไปจนดาวชนกัน หรือไม่ไกลกัน จนไม่ได้ขึ้นอยู่กับกันและกัน) อันนี้ในมุมมองของพี่ในปีที่ ๗ ครับน้อง